Szlify kamieni szlachetnych powstają w powtarzalnym procesie szlifowania, fasetowania i polerowania.. Rodzajów szlifów kamieni szlachetnych jest bardzo wiele, a wśród nich wyróżniamy dwa podstawowe – kaboszonowy i fasetowy inaczej określany fasetkowym.
Szlif kaboszonowy, czyli szlif gładki jest najstarszym rodzajem szlifu – oszlifowane w tym stylu zabytki mają ok. 5 tys. lat. Jego nazwa pochodząca od francuskiego słowa cabochon – „główka od szpilki” oddaje wygląd oszlifowanego kamienia. Najważniejszymi cechami szlifu kaboszonowego są obłe kształty oraz brak ostrych krawędzi i naroży. Kamień oszlifowany w szlifie kaboszonowym potocznie określany jest jako kaboszon.
Szlif fasetowy powstał ok. XV wieku. W oparciu o wzory matematyczne określa się liczbę ścian i ich kąty, tak aby ilość światła wpadającego do kamienia i odbijającego się od niego była jak największa i zapewniała piękną grę barw oraz intensywny blask. Płaskie ścianki kamienia (fasetki), układają się wobec siebie pod różnymi kątami i działając jak lustra odbijają promienie świetlne sprawiając, że kamień mieni się i błyszczy. Wyróżniamy dwie podstawowe odmiany szlifu fasetowego czyli szlif brylantowy (opracowany dla diamentu) i szlif szmaragdowy, zwany też schodkowym. Poza nimi istnieją także różne modyfikacje i szlify fantazyjne.
Szlif brylantowy został opracowany dla diamentów. Jego klasycznym kształtem jest koło, stanowiące też górną część widoczną w oprawie – tzw. koronę. Jego dolną część stanowi pawilon czyli spłaszczony szpic nazywany koletem. Pomiędzy koroną a pawilonem biegnie pas nazywany rondystą, stanowiący ochronę przed uszkodzeniami faset, które zbiegają się ku dołowi. Fasetki mają kształt latawca o odpowiednich wymiarach i są cięte pod odpowiednim kątem, w zależności od odmiany szlifu. Układają się one od zewnątrz do centrum kamienia. Cięcie to umożliwia największe wydobycie blasku i iskry kamienia, ze wszystkich znanych szlifów.
Szlif schodkowy powstaje z prostokątnych faset, które przypominają schodki wznoszące się do korony kamienia. Są dość popularne, ponieważ doskonale uwidaczniają kolor i przejrzystość kamienia, dając przy tym subtelny połysk. Do szlifów schodkowych zalicza się między innymi szlif szmaragdowy i bagietkowy. Szlif szmaragdowy znany jest z efektu “sali luster” poprzez naprzemienne linie światła i ciemności. Uzyskuje się to poprzez stopniowe, proste cięcia, które ułożone są równolegle do obręczy kamienia. Boki kamieni w szlifie szmaragdowym są ścięte, jednak największa powierzchnia pozostaje płaska i gładka. Krój ten nie daje największej ilości blasku, jednakże doskonale wydobywa głębię barw kamienia. Szlif bagietkowy jest prostokątny lub trapezoidalny. W porównaniu do szlifu szmaragdowego ma mniej faset, jednak jego konstrukcja tworzy efekt niemal uwięzionego wewnątrz kamienia światła.
W szlifie mieszanym pawilon (dolna część kamienia) są schodkowe, a korona jest szlifowana brylantowo, lub odwrotnie. Technika ta umożliwia optymalne dostosowanie sposobu obróbki do oczekiwanego kształtu i rozmiaru kamienia. Odmiany, czy też fragmenty tych technik można znaleźć w każdym niemal rodzaju szlifów kamieni.
Brak produktów w koszyku.